ایران،رود نیست!

تغییر اقلیم که منشا انسانی آن از راههای مختلف ثابت شده، می تواند روی چارچوبهای اجتماعی،اقتصادی و سیاسی تاثیر گذاشته و به دلیل مالیاتهای بسیار سنگین، عامل ورشکستی زیستی و در نهایت به خطر افتادن نسل بشر و سایر زیستمندان زمین شود.

چالش تغییرات آب و هوایی، غیر قابل انکار است؛ این تنها یک شعار یا نکته انحرافی به جهت عقب نگه داشتن کشورهای در حال توسعه نبوده و نیست! امروز شرایط حاکم بر کره زمین به دلیل بالا رفتن متوسط دما، از بین رفتن تنوع زیستی و به خطر افتادن امنیت غذایی به ما اجازه هر گونه بهرهبرداری یا اجرای طرحهای کلان را بدون در نظر گرفتن شرایط اکولوژیک نمی دهد.

در این میان، ایران نیز از اثرات تغییرات آب وهوایی بی نصیب نمانده و آثار مخرب این تنش را امروز میتوانیم در نقاط مختلف کشور مشاهده کنیم.

متوسط دما و بارش50 سال اخیر، خود گویای هزاران نکته اقلیمی است! با در نظر گرفتن این نکته که ایران در کمربند خشک و بیابانی جهان قرار گرفته و کویرهای مرکزی آن، جزو خشکترین مناطق دنیا به شمار میروند، نمی توان به راحتی پیکر یک کشور 80 میلیونی را به دست چنین طرحی داد.

از سوی دیگر متوسط بارندگی در ایران تنها ۲۴۳ میلی متر است که در مقیاس جهانی و نیازهای اکولوژیکی، ناچیز محسوب می شود و این در حالی است که دامنه خشکسالی با کمک تغییر اقلیم، شرایط آبی کشور را بحرانی و حتی امنیتی کرده است.

بدون شک هزینه اجرای طرح ایرانرود، میلیارد ها دلار خواهد شد و این در حالی است که امروز جوامع محلی ما نیازمند توجه بیشتر و اجرای طرح هایی هستند که به سمت اقتصاد بومی و سبز حرکت کرده و در یک کلام پاسخگوی مطالبات به حق آنها باشیم.

در شرایطی که رودخانههای مهم و راهبردی ایران دچار آلودگی،بهره کشی و خشک شدن هستند، آیا اجرای طرحی همچون ایرانرود، خردمندانه است؟

پروژه ایرانرود در ادوار مختلف مدیریتی کشور مطرح و هر بار با هشدارهای دلسوزانه کارشناسان روبهرو شده است؛این طرح سبب بروز تغییرات آب و هوایی در مناطق و اکوسیستم های حساس و مهمی در البرز، فلات مرکزی و نواحی جنوبی شده و حیات بومیان این مناطق نیز از راههای مختلف آسیب جدی خواهد دید.

از سوی دیگر ایرانرود می تواند سبب دگرگونی ژنتیکی از طریق ورود گونه های مهاجم از خزر به خلیجفارس شده و اینگونه تنوع زیستی ایران که در حال حاضر شرایط شکنندهای نیز دارد، به مخاطره جدی خواهد افتاد.

همانگونه که در ابتدای مطلب نیز اشاره شد، طرحهای اینچنینی که همواره با هیاهوی بسیار از سوی سیاستمداران به بهانه کشتی رانی و انتقال راحت نفت و گاز مطرح می شوند، نتیجه ای جز آسیب شدید به اقلیم ایران در پی نداشته و در صورت اجرا، منهای هزینههای بسیار زیاد، در آینده مالیات اکولوژیکی سنگینی را نیز به مردم این سرزمین تحمیل خواهند کرد.

امروز می توانیم با هزینههای کمتر و با استفاده از جامعه علمی کشور به بهبود شرایط محیط زیست ایران کمک کنیم؛آیندگان این سرزمین، رودهای خروشان و زاینده را از ما طلب کرده و خواهان ایرانرود نیستند!

منبع:قانون